Grupa do której nalezą lithocarpus i castanopsis. Niemalże nie znane w europie (również w tych cieplejszych rejonach). Mówimy tu o 500 gatunkach ! Porównawczo (zobaczymy co przetrwa). Teoretycznie najbardziej obiecujące są castanopsis cuspidata (rząd górny środek), ten też relatywnie często spotykany/dostępny w europie. Wcześniej pojawiały się już próby, w ogrodzie raczej nieudane. Następny, z którym wiązane są duże nadzieje to lithocarpus henryi (lewy górny). Bardzo rzadko niestety spotkany, wręcz niedostępny (nie wiadomo czemu, sprawdza się w uprawie np. Holandii). Castanopsis delavayi to prawy dolny. Ciężko powiedzieć, w stanach uprawiony i podobno wytrzymały. Dostępność chyba jeszcze gorsza od poprzedniego. Lithocarpus edulis to prawy górny. Spodziewam się podobnego zachowania jak dla castanopsis cuspidata. Co ciekawe relatywnie dostępny. Lewy dolny to jakiś lithocarpus, nie spodziewałbym się po nim zbyt wiele. Obserwuje, że jest podatny na choroby grzybowe w naszym klimacie.
